سفارش تبلیغ
صبا


از تنگنای حجم ِ زمین پر کشیده‌ام
یک "مرد ِ پابه‌ماه" به بستر کشیده‌ام
درد از سکوت نیمه‌شبم ضجه می‌زند
یک "چارقد" به رنگ دلم سَر کشیده‌ام
از بس
 به چاک ِ چارقدم
 خیره
 زل زدند
ابلیس را به صورت "دختر" کشیده‌ام
هر شب که دخترانه شکستم کنار بوم 
خود را به حال سجده مکرر کشیده‌ام
در کار خیر حاجت هیچ استخاره... نه!!
أم من یُجیب!
 یکسره
مضطر
 کشیده‌ام
این ناله را به درد تو ایمان می‌آورم
یک "مرد ِ پابه ماه" به بستر کشیده‌ام


نوشته شده در  شنبه 89/9/20ساعت  10:48 صبح  توسط سمیه ملاتبار 
  نظرات دوستان()

لیست کل یادداشت های این وبلاگ
آتش بدونِ دود
با احترام به آیه اَلَست
مرد ِ پابه ماه
چادر مشکی ِ خود را بتکانی در باد...
از خودکشی ِ شخصیتی حرف میزنم...
ران ِ ملخی از موری ناتوان
با چادری که تر شده از داغی ِ تنم
[عناوین آرشیوشده]