آی خدا لحظه ی افطاره، دعامون میکنی؟
اینروزا عاشقونه بازم صدامون میکنی؟
خیلی روم زیاد شده تقصیر مهربونیته
یعنی از بین بدا ما رو جدامون میکنی؟
.
.
.
اینروزها که نذر دعایم روا شود
هر روز عاشقانه نمازم ادا شود
من مرده ام تو مرا یاس کرده ای
((آیا شود که گوشه ی چشمی به ما شود؟))
.
اینبار با دو رباعی برای تخلیه ی ((زبانه های آتش شعرم)) مهمانتان شدم.
آیا برای از تو سرودن بهانه می خواهم؟
