سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

((ثم رددناهُ...)) فالم، یعنی دلم رو به راهست

یعنی بزن سیم آخر، یعنی که دل بی گناهست

تقصیر دل نیست اما، بین من و تو نمانده

وقتی برای شکفتن، باز آ که ره اشتباهست

یکبار درطول عمرت باز آ و گیر ره دوباره

این قطره ی شبنم عشق چندی ست که پا به ماه ست

چندی ست در بستر مرگ، گریان و نالان فتاده

شاید که تقدیر ما هم اکنون به پایان راه ست

در یک قدمیِ قلبم تو ماندی و خاطراتت

اما ببین در کنارت یکسر دلم روسیاه ست

من ماندم و روسیاهی اما دلم پرامید ست

((ثم رددناه...))فالم یعنی دلم بی گناهست

.

.

ثم رددناه فالت، یعنی دلت بی گناهست

جانا خطا رفته ای تو، چون دل سراسر گناهست

باید که تا انتها رفت، هرچند ره پر نشیب است

شیرین شود آخر ره، جز این شود  اشتباهست

روزی اگر خواب شیرین کابوس گردد برایت

آن روز ، روز گناهست، دین و دلت هم تباهست

.

.

ته نوشت: معجون دردهای مرا بد آفریدند........

 

 

 

 


نوشته شده در  پنج شنبه 87/6/7ساعت  5:53 عصر  توسط سمیه ملاتبار 
  نظرات دوستان()

لیست کل یادداشت های این وبلاگ
آتش بدونِ دود
با احترام به آیه اَلَست
مرد ِ پابه ماه
چادر مشکی ِ خود را بتکانی در باد...
از خودکشی ِ شخصیتی حرف میزنم...
ران ِ ملخی از موری ناتوان
با چادری که تر شده از داغی ِ تنم
[عناوین آرشیوشده]