سفارش تبلیغ
صبا

با اینکه پر از ناله صد بغض کبودیم          

                                              ما یک شبه این عشق وجنون را نسرودیم

گفتیم که با عشق بمانیم در این راه

                                            ماندیم ووفادار به این قافله بودیم

با نام خدا لاله شکوفا شد واکنون   

                                             ما وارث چشمان پر از کشف وشهودیم

بر خاک ارادت سر تسلیم نهادیم

                                             هرچند که فریاد خروشنده رودیم

ای کاش که دل سالک این راه بماند

                                            با بال وپر عشق خدا گرم صعودیم

  

سلام به همه همسفران بیابان عشق : 

 

عشق هرجه که قدم گذارد زیرو رو میکند آنچنان که با یک تجلی بر کوه آنرا به رقص آورد ،اکنون که به حکم (و هو معکم اینما کنتم )معشوق همه جا هست وبه هر دلی قدم می نهد سخت تر از آن کوه سنگی نباشیم که :

جسم خاک از عشق برافلاک شد                              کوه در رقص آمد وچالاک شد

بارها شنیده ایم که سیدبن طاووس شبی در سرداب مقدس امام زمان (عج)این گونه شنیده که امام زمان فرمودند  :شیعیان ما از وجود مایند ،آنها از زیادی خاک بدنهای ما ساخته شده اند وبا آب ولایت ما عجین گشته اند .

وچقدر قشنگ است ومایه فخر ومباهات که جنس دل من وتو ،از جنس چشمان امام سجاد (ع)،دستهای مهربان امیرالمومنین (ع)،قدمهای مبارک امام صادق (ع)و ذات مقدس خانم فاطمه زهرا وحضور گرم مولا مهدی صاحب زمان و.......باشد .

اصلا رفقا جایی شنیده ام لباس گناه وعصیان برای  خوب ها عاریه ای ست  وکاش لباس عاریه ای برایمان سخت آید .روزی که استاد تفسیر در مورد آیه زیبایی صحبت میکردند خودم با چشمهای بهت زده ،دنیایم را سیاه دیدم با غربتی سرشار و دردی زلال ،خودم را دراین حس غریب دیدم ،دلم نیامده که دوباره در مورد یکی دیگر از آیه های  زیبای سوره حدید بیان نیاورم تا خداوند به بیان مطلبم کمکم کند .در ؛آیه 20 سوره حدید خداوند میفرمایند (اعلمواان الحیوه الدنیا لعب ولهو وزینه وتفاخر بینکم وتکاثر فی الاموال ولاولاد کمثل غیث اعجب الکفار نباته ثم یهیج فتریه مصفرا ثم یکون حطاما وفی الاخره عذاب شدید ومغفره من الله ورضوان وما الحیوه الدنیا

اگر ابتدای آیه را دقت کنیم گفته میشود (اعلموا)یعنی قبل از اینکه بخواهد مطلبی ارائه داده شود ابتدا تاکید می کند که حواستون جمع باشد ،بدانید آگاه باشید .بعد ادامه را میفرمایند .بیاییم از نوزادی یک بچه را مرور کنیم ،کودک دائما در حال بازی وسرگرمی ست بازی که دو طرفه ست یعنی حواسها حسابی پی بازیست .این بازی کردن در کودک ادامه پیدا میکند تا به مرحله

نوجوانی برسد ،مرحله بازی در این قسمت از زندگی تقریبا تمام میشود .دیگر انسان در این مرحله به دنبال لهو میرود .لهو هم به هرگونه سرگرمی که انسان رو از وظایفش ،تعبداتش دور کند گفته میشود .مثل افراط در بازیهای کامپیوتری ،،استفاده نادرست از این ابزار ،دم شدن زیادی با رفقا و........بعد که این مرحله نیز خودش را به پایان رساند جوان میل به زینت کردن پیدا میکند ،زینتی که در دختران وپسران طی خود آرایی وآراستگی معنا میشود که این زینت هم در عین اینکه مدح شده از طرفی زیادیش هم منع میشود ،تا جایی که جوان ازین مرحله نیز می گذردوبه مرحله فخرفروشی ومباهات می رسد .بیشتر دنبال این میشود که افتخاراتش را به دیگران معرفی کند ،حالا بعضی ها در جهت منفی ،بعضی ها هم در جهت مثبت .که آن هم در حد خودش مناسب است .تمام این مواردی که گفتم کمی از تفسیر این آیه خلاصه میشود ،که خداوند دنیا را مثال کودکی زده که در این مراحل سرگرم است (لعب ولهو وزینت وتفاخر و....)براستی چرا دنیایی که فانی ست ما را در این حد سرگرم میکند ؟در صورتیکه باید پلی باشد که از مواهبش استفاده کرد برای رسیدن به آخرت نه برای رسیدن به خود دنیا .

بیاییم کمی رو راست باشیم ،هیچ کس که نمی بیند حداقل بیاییم با خودمان رک باشیم ،تا کی میخواهیم سر خود کلاه بگذاریم یا کلاه گیس ،که زشتی ونداری خود را نبینیم .نمیترسیم که یک وقت باد بیاید وراحت کلاهمان را ،کلاه گیسمان را ببرد ؟آنچه که باعث وحشت ماست ،تنها روبه رو شدن با خودمان است .این که ما باشیم وصورت واقعی خودمان ،آنچه هستیم با تمام خلقیات وخصوصیاتمان .بیشتر طالب جمعیم ،چون چهره ای که آنجا از ما ساخته میشود با آنچه که میدانیم وهستیم وفرار میکنیم ،کیلومتر ها فاصله دارد حکایت همان فیل است ،می آمد دم چشمه آب بخورد ،عکس خودش در آب می افتاد او هم میترسید وفرار میکرد ،باز می آمد و.........نمیدانست که او از خودش میترسد .

پس بیاییم تا دیر نشده بر نفس خود فریادی بزنیم وفکری به حال خود کنیم .

                                  

                                        التماس دعای فراوان .یازهرا (س)

 


نوشته شده در  سه شنبه 86/3/1ساعت  6:50 صبح  توسط سمیه ملاتبار 
  نظرات دوستان()

لیست کل یادداشت های این وبلاگ
آتش بدونِ دود
با احترام به آیه اَلَست
مرد ِ پابه ماه
چادر مشکی ِ خود را بتکانی در باد...
از خودکشی ِ شخصیتی حرف میزنم...
ران ِ ملخی از موری ناتوان
با چادری که تر شده از داغی ِ تنم
[عناوین آرشیوشده]